We zijn weer lekker aan het bloemkolen

Als jij, net als ik,  volop bezig bent met teams, projecten en samenwerking, dan ga je dit zo herkennen dat het bijna gênant is.

Stel

Een overleg begint met een heldere vraag. Dat zouden al plus punten zijn trouwens.

Maar stel dat het zo is, let dan goed op wat er daarna gebeurt:Iemand die er een duidelijke mening over heeft, begint. Dat zet vaak de toon. De volgende reageert, maar eigenlijk op die mening, niet op de vraag. Er komt een argument. Dan een andere mening. Een risico. Een anekdote uit een ander project. En zo rolt het gesprek verder, van mening naar argument naar mening.

Get the picture?

De vraag zelf is nog niet eens echt onderzocht.

En het lijken allemaal relevante bijdragen. In ieder geval voor degene die het inbrengt. Tot het punt dat iedereen aan tafel eigenlijk wel doorheeft dat het (weer) niet lekker loopt of de goede kant opgaat. Dat het energie kost en heel eerlijk, dat je je kapot ergert.

Jullie zijn lekker aan het bloemkolen.

Zo heb ik dat patroon genoemd. Het gesprek groeit alle kanten op. Elk volgend onderwerp lijkt logisch. Maar de oorspronkelijke vraag blijft onbeantwoord of onderzocht.

Wat je in je volgende overleg kunt doen:

Stap uit de inhoud. Nóg een inhoudelijke bijdrage maakt het alleen groter. Wat werkt is een procesvraag.

→ "Welke vraag proberen we hier eigenlijk met elkaar te beantwoorden?" → "Wat is voor vandaag genoeg?" → "Wat parkeren we even en pakken we later op?"

Dat is het. Geen grote ingreep. Alleen een vraag die de aandacht terugbrengt naar waarvoor het team bij elkaar zat.

Het mooiste moment is wanneer het team het woord zelf gaat gebruiken. "Wacht even, volgens mij zijn we aan het bloemkolen." Iedereen kijkt even op. Iemand lacht. En het gesprek kan  weer de goede kant op.

Zo zijn er vele herkenbare patronen.

In de loop van de jaren ben ik steeds meer van dit soort patronen namen gaan geven. Om het een beetje lollig te houden en natuurlijk omdat je een patroon dat je herkent, ook veel eerder kunt doorbreken. Zo kun je 'bloemkolen' maar ook een 'monoloogbreker' inzetten. Je raadt vast wel welk patroon onder dat stokpaardje zit.  

Dit is het moment waarop je denkt: dit ga ik morgen proberen. Toch?